З французскай у мяне развіваецца ўсё зусім не так, як з ангельскай. Па-ангельску я заўжды больш-менш магала выразіцца, але вось разбіраць, пра што гавораць, навучылася досыць позна. А тут жа - усё разумею, а сказаць не магу.

Анатоль Астапенка. У хоры Петра-Паўлаўскага сабору - бас. У брацтве ў гонар св. Віленскіх пакутнікаў Антона, Яна і Яўстафа - адзін з заснавальнікаў. Аўтар кнігі "Паслухайце нацыяналіста". Кандыдат фізічных навук.
Гісторыя падрабязней: «Деструктивная организация, членство в которой несовместимо с работой в государственных учреждениях и ведомствах»

ваш журнал - оскорбления и клевета на патриарха и о. а. Кураева.

гэта тонкі гумар і разнастайнасць думкі :-)

To my WSCF friends and family,

With anguish and pain I write this letter of appeal. My uncle, Dr. Alexis Montes was illegally arrested, detained and tortured together with 42 other doctors, nurses and community health practitioners, by the Armed Forces of the Philippines as instructed by the Gloria Arroyo government. As someone who knows and close to Dr. Montes, all the allegations against him are false, outrageous and malicious. My uncle is a devoted doctor who has provided his free service tirelessly to the sick, the poor and marginalized people in my country, in his personal capacity as a surgeon and as the director of the health program of the United Church of Christ of the Philippines (UCCP). He is also part of the Community Medical Foundation (COMMED), an NGO that provides medical services to community health workers and volunteers working in depressed communities in the Philippines. The UCCP statement of appeal appears below with suggestion of how to respond adn help.

I ask that you join us in praying for their safety, to stop the torture and calling for their immediate release.

In Prayer and Solidarity,
Necta Montes Rocas

Встреча о Финской Православной Церкви, было мега-цікава, нашыя фінскія сябры распавядалі, мы елі цукеркі з лакрыцы. Што мне спадабалася ў чарговы раз - гэта было не маладзёвае мерапрыемства, а для ўсіх. Як заўжды, малавата было месца ў трапезнай і на кухні. Але жывых фінаў нічым не заменіш. З нецярпеннем чакаю наступнай сустрэчы.

Заўтра распачынаю другі семестр французскай мовы, у сераду - другі семестр грэцкай.
Ставім эксперымент - вывучы дзве мова адначасова. У прынцыпе, французская ў мяне пакуль абганяе грэцкую. Польская і ангельская ў мяне практычна не блытаюцца. Не блытаюцца польская і ангельская таксама і з французскай і грэцкай. Асноўная псіхалагічна блытаніна - паміж апошнімі. Бум разблытваць. Пра поспеху ці няўдачы паведамлю асобна.

Сёння была на "Свабодзе", вырашыла не адступаць - і знайсці-такі рэстарацыю "Леанідас", якая мусіла быць грэцкай. Урэшце, за шлагбаўмам, у офісным будынку, такая рэстарацыя абралася. Маё першае пытанне на бары "Рыцына ёсць?" і адказ на яго "А штойта?" расставіла ўсё па сваіх месцах. Але правяла зрабіла кароткі экскурс і пасароміла - "каб у грэцкай рэстарацыі не ведалі, што такое рыцына!" Стэйтмант бармэна парадаваў: "У нас не грэцкая рэстарацыя, у нас кухня народаў міра". Ну, за мір!

ХОЧУ БЫТЬ СТРОЙНЯШКОЙ :)

Цяпер пра многае і падзяліцца няма з кім.

Адна знаёмая знаёмай Кірыла Атаманчыка расказала яму жахлівую гісторыю пра папоў:
Учора распавялі гісторыю пра галоўную праваслаўную царкву Светлагорску... Сталая прыхажанка гэтай царквы раптоўна памерла... У яе засталося пяць дзяцей... Жанчына ня была багатай... Яе сяброўка, папрасіла "сьвятога айца" узняць хлеб за яе душу... і што вы думаеце? Узняццё хлеба (адпяваньне) каштуе - 100 тыс. бел. руб. Але ў той жанчыны ня было такіх грошай, бо тыя што былі - пайшлі на пахаваньне, і як я ўжо казаў, засталося пяць дзяцей... Таму сяброўка дала хлеб і працягнула толькі 5 тыс. руб. На што "айцец" адказаў:
- Няма грошай, ня буду адпяваць.
Вось такія "сьвятыя" вырадкі....
Ня ведаю, колькі рэдакцый гэтая гісторыя перацярпела, пакуль дабралася да Кірыла Атаманчыка, але, як і любы ліст шчасця, яна набыла некалькі фантастычных дэталяў.
Адна з дэталяў - гэта нейкае незразумелае "ўзняццё хлеба". Завяраю Вас - у чыне адпяванне ніякага ўзняцця хлеба няма. Адзінае, што можа быць - гэта чын аб Панагіі, якая бывае ў манастырах пасля літургіі, калі манахі ідуць разам з прасфорай, з якой вымаюць часцінку за Божую Маці, нясуць у трапезную і раздяляюць прасфору. Кажуць, у некаторых украінскіх вёсках практыкуюць "уздыманне хлеба", але гэта чысты фальклёр, кшталту таго, як на твар нябожчыка на беларускім Палессі, здараецца, кладуць блін на твар, а потым святару скормліваюць. Такія народныя прыколы, якім у горадзе Светлагорску яўна няма адкуль узяцца. А каб на яго яшчэ і расцэнкі нейкія былі - дык і ўвогуле неймаверна. І які хлеб святару яна магла працягнуць разам з грашыма? Здараецца, што ў некаторых мясцовасцях у Трансільваніі прыхажане прыносяць свае прасфоры на праскамідыю, гэта значыць, на падрыхтоўчую частку літургіі. Але зноў-такі, адпяванне тут і побач не стаяла, гэта асаблівая служба. Карацей, адныя непаняткі.
Але у момант набегла да Атамачыка аментатараў - каталікі сцвярджаюць, што дзескаць, у іх у касцёле ўсё не так, а ўсё па-чалавечаску (я ўжо маўчу пра тое, што каталікі проста могуць сабе такое дазволіць чыста ў матэрыяльным плане, у адрозненне ад праваслаўных, бо праваслаўная царква досыць бедная). І што дзескаць у Маскве быў адзін Аляксандар Мень і таго ўбілі ёсць харошыя праваслаўныя, іх целеканал "Спас" паказвае. І адразу пра підарасаў у расах загаварылі. І панеслася. Толькі дай нагоду.
І ўсё - на падставе нейкай міфічнай гісторыі знаёмай знаёмай.
Вы ўжо паверце, чалавек я да сваёй царквы крытычны, ёсць за што пакрытыкаваць і цалкам, і асобных служыцеляў. Але вось такія дурацкія гісторыі найбольш перадаюцца з вуснаў у вусны.
Там яшчэ адна каталіцкая дзяўчына спрабавала казаць, што "калі чалавек не хадзіў у царкву, то які сэнс яго адпяваць?" і гэта слушнае пытанне, бо увесь чын адпявання - ён угрунтаваны ў царкоўную супольнасць. Але паспрабуй каму адмовіць на такой падставе - зноў праслывеш "підарасам у расе". Паспрабуй адмовіць у хрышчэнні без грунтоўнай падрыхтоўкі - зноў трапіш у разрад підарасаў.

Приехали к нам в Минск rev_agafangelos and otez_dimitriy.

Нагадваю яшчэ раз, што фінская сустрэча з удзелам праваслаўнай моладзі (у т.л. святара Хэйкі Хутунена) адбудзецца 6 лютага, у суботу, на Свята-Міхайлаўскім прыходзе - Сухарава, перасячэнне вул. Шаранговіча і вул. Янкоўскага. Ехаць ад ст. м. Каменная горка аўт. 140, трал. 48, яшчэ ходзяць туды трал. 7, 8; аўт. 50, 121. Усё мерапрыемства будзе адбывацца ў прыходскім доме - зялёны дамок з надпісам "Воскресная школа", у будынку бібліятэкі.

Паляцела МакВось. Экран сьмерцы - прыемнае відовішча, асабліва калі трэба было менавіта ў той момант даслаць тэрміновую працу.

Белаазёрскай гарадзкой бібліятэцы далі імя Ніны Мацяш.
Аказваецца, Ніна Мацяш памерла ў к.2008 г. А я даведалася толькі сёння. Адна з маіх улюбёных паэтак.

Спытай Прэзідэнта - прапануе задаць Прэзідэнту Ўкраіны пытанне. У лідэрах два пытанні на адну тэму: што рабіць з геямі. Цікава, што ў гэтым зацікаўленыя як самі геі, так і іх супраціўнікі.
Мяне цікавіць гэты феномен - чаму на Ўкраіне такое важнае гэтае пытанне. Разам два пытанні пра геяў сабралі 3350 галасоў; наступнае пытанне, якое не пра геяў - толькі 1070. Адсюль вынікае, што пытанне геяў на Ўкраіне ў тры разы важней за кожнае любое іншае пытанне. Нам бы іх праблемы :-)

upd. Прыкол, там яшчэ два пытанні на гэтую тэму - адно 500 галасоў, другое больш за 200. Такім чынам атрымліваецца пытанне гея, гомасэксуальнасці, аднаполых шлюбаў аж у 4 разы больш важнае за іншыя. Самае прыкольнае, што прынамсі адна трэцяя ўсіх, задаўшых пытанне, выступае якраз СУПРАЦЬ. То бок. гэта не проста "асабістая справа сэксуальнай меншасці", а цэлая сацыяльная праблема ва Ўкраіне, якая закранае ўсе слаі грамадства. Паўтараю, нам бы іх праблемы :-)

дзякуй _mnx_

Заўтра еду ў Вільню на дзянёк. Мне ёсць за што любіць гэты горад і ёсць за што ненавідзець.
Чарговая спроба пазьбіраць шматочкі таго, што раней было прэўкрасным сэрцам.
Зрэшты, гэта яшчэ ні разу не памагала.

Не забудзьце пра цёплыя калготкi цi споднюю бялiзну.